اسناد دفترچه ای (منگوله دار) مربوط به دوران قبل از مکانیزه و سامانه ای شدن تنظیم و صدور اسناد مالکیت اموالی غیر منقول می باشد، که کمترین امنیت
و اعتبار لازم را دارند. با اجرایی شدن طرح کاداستر ، اسناد به شکل مکانیزه و تکبرگی (به رنگ زرد / آجری) و دارای هولوگرام صادر می گردید.
اما در راستای اجرایی شدن قانون جدید »الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول« در سال 1403، از تیرماه همان سال اسناد به شکل تکبرگ سبز رنگ صادر می شوند که دارای بالاترین اعتبار، سهولت در نقل و انتقال و بیشترین شفافیت می باشند.

تفاوت رنگ اسناد؛ تغییرات تازه در معاملات ملکی
اجرای قانون ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول از سوم تیرماه ۱۴۰۳، تحول اساسی در فرآیند معاملات ملکی ایجاد کرده است. مهمترین تغییر بصری، تفاوت رنگ اسناد مالکیت است که نشاندهنده دو دسته متفاوت از نظر فرآیند نقل و انتقال میباشد.
دو نوع سند مالکیت: آجری و سبز
* اسناد آجری رنگ: اسنادی هستند که پیش از تیرماه ۱۴۰۳ صادر شدهاند.
* اسناد سبز رنگ: اسنادی هستند که پس از تاریخ اجرای قانون جدید (سوم تیر ۱۴۰۳) صادر میشوند.
تفاوت کلیدی در اعتبار و فرآیند انتقال
یک نقطه مشترک مهم وجود دارد: هر دو سند از نظر اعتبار مالکیت کاملاً معتبر هستند و هیچیک بر دیگری برتری حقوقی ندارد. اما شیوه معامله کردن آنها کاملاً متفاوت است:
* معامله اسناد آجری (قدیمی):
* از طریق قولنامههای سنتی و دفاتر مشاوران املاک امکانپذیر است.
* این قولنامهها کماکان اعتبار قانونی دارند و در مراجع قضایی قابل استناد هستند.
* معامله اسناد سبز (جدید):
* نقل و انتقال فقط از طریق سامانههای رسمی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و در دفاتر اسناد رسمی مجاز است.
* استفاده از قولنامههای عادی برای این اسناد فاقد هرگونه اعتبار قانونی است و در مراجع اداری یا قضایی پذیرفته نمیشود.
هدف از ایجاد این تمایز
هدف اصلی از اجرای این قانون و ایجاد اسناد سبز، ایجاد شفافیت بیشتر، پیشگیری از معاملات صوری و تکراری، و جلوگیری از تضییع حقوق طرفین معامله عنوان شده است.
هشدار مهم برای متقاضیان
بیتوجهی به این تفاوت میتواند منجر به بیاعتباری قرارداد و مشکلات حقوقی شدید شود. متقاضیان خرید و فروش ملک باید پیش از هر اقدامی، رنگ سند مالکیت را بررسی کرده و فرآیند انتقال را مطابق با قوانین جدید انجام دهند.
منبع: خبرگزاری مهر